گاز و اکسیژن برشکاری ریلی CTS10

گاز و اکسیژن برشکاری ریلی CTS10

گاز و اکسیژن در برشکاری ریلی، معمولاً به عنوان سوخت و اکسیدکننده در فرایند برشکاری با شعله استفاده می‌شوند. در این روش، گاز به عنوان سوخت (معمولاً استیلن یا پروپان) و اکسیژن به عنوان اکسیدکننده به کار می‌رود. شعله حاصل از احتراق این دو گاز، دمای بسیار بالایی ایجاد می‌کند که می‌تواند فلزات ریلی را برش دهد. نوع گاز و اکسیژن به نوع فلز و ضخامت آن و همچنین به نیازهای خاص برشکاری بستگی دارد.

به عنوان سوخت و اکسیژن به عنوان اکسیدکننده عمل می‌کند. دمای بسیار بالای شعله‌ی حاصل از احتراق این مخلوط، باعث ذوب و تبخیر فلز شده و امکان برشکاری را فراهم می‌کند.

انواع مختلفی از گازها برای این منظور استفاده می‌شوند، از جمله:

استیلن: یک گاز بسیار رایج و قوی است که دمای شعله‌ی بسیار بالایی تولید می‌کند، اما هزینه‌دار و خطرناک نیز هست.
پروپان: هزینه‌ کمتر و ایمن‌تر از استیلن است، اما دمای شعله‌ی آن کمتر از استیلن است. به طور معمول برای برشکاری فلزات نازک‌تر استفاده می‌شود.
بوتین: نوع دیگری از گازها با دمای شعله‌ی بالاتر از پروپان.
انتخاب گاز و نسبت مخلوط گاز و اکسیژن به نوع فلز، ضخامت آن و کیفیت برش مورد نیاز بستگی دارد.

انواع مختلفی از گازها برای این منظور استفاده می‌شوند، از جمله:

استیلن: یک گاز بسیار رایج و قوی است که دمای شعله‌ی بسیار بالایی تولید می‌کند، اما هزینه‌دار و خطرناک نیز هست.
پروپان: هزینه‌ کمتر و ایمن‌تر از استیلن است، اما دمای شعله‌ی آن کمتر از استیلن است. به طور معمول برای برشکاری فلزات نازک‌تر استفاده می‌شود.
بوتین: نوع دیگری از گازها با دمای شعله‌ی بالاتر از پروپان.
انتخاب گاز و نسبت مخلوط گاز و اکسیژن به نوع فلز، ضخامت آن و کیفیت برش مورد نیاز بستگی دارد.

تماس با پشتیبان وب سایت

سایر محصولات